เมื่อวานนี้นึกว่าอิอุ้ยจะต้องตายแล้วจริง ๆ

  ณ ตอนนั้นคิดว่าถ้ากุต้องตายแล้วยังเหลือบ่วงเป็นการ์ตูนที่ยังไม่ส่งนี่

จะเป็นผีเร่ร่อนไหมนะ แล้วเรื่องที่ยังไม่ได้ดูพ่อบ้านภาค 2ไหนจะป๋าเรย์โพรอีกล่ะ

ใช่แล้ว....ที่อิอุ้ยต้องคิดแบบนี้ก็เพราะ...

...

....

.....

ถูกบางสิ่งกัด....

บางสั่งนั้นคิดได้ว่า อาจเป็นงูตัวใหญ่พิษร้าย

ที่นอนอยู่หลังบ้านอย่างไม่เกรงกลัวผู้คนเมื่อหลายเดือนก่อน

หลังบ้านที่รกไปด้วยกอหญ้าและต้นไม้เก่าที่เคยปลูกไว้

ไม่ห่างจากโพลงหญ้ารกเหล่านั้นคือชานหลังบ้านที่ศึ่งมีห้องน้ำซึ่งแยกจากตัวบ้านกรงสัตว์เลี้ยง

และผ้าที่ตากไว้...น่าเศร้าที่ไฟเจ้ากรรมหลังบ้านนั้นมันเสียมาช้านานแล้ว

เดินออกจากตัวบ้านด้วยความเคยชิน

ไปเก็บผ้า...ฉึก!

รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กัดเข้ามาที่ใต้เข่าเกือบคืบข้างขวา

...งูเหรอ!..

รีบหอบผ้าขึ้นห้องแล้วกองโยนไว้

คว้าเสื้อกันหนาวแขนยาวใกล้ ๆ มาช่วยผูกเหนือจุดที่คิดว่าถูกกัด

สักพัก...ขาข้าซ้าย...ทำไมมันชา ๆ ล่ะ

เดินไปหน้าคอม(ยังมีอารมณ์จะเล่นอีก)

เห็นเจ้าปอมออนอยู่

รีบบอกมัน...

เจ้าปอมเร่งเร้าให้ไปหาหมอ

..แต่อิอุ้ยจะไปยังไง บ้านอยู่หลังวัดพ่อแม่ไม่อยู่ยังไม่กลับ...อิอุ้ยจะไปยังไง!

พิมพ์บอกพี่อีกคน(พี่เชคแห่ง ST)

เราคิดว่าคงเป็นงู

พี่เขารีบจุด ๆ ๆมาให้

มันคือแบบของเขี้ยวงุที่ถูกกัด

มันไม่ตรงกับที่เรารู้สึกว่าเห็นอยู่...ที่ขาข้างขวาเลยสักนิด

วาด ๆ กลับไป

จุด สอง จุด ห่างกันเล็กน้อย...

พี่เชครีบตอบกลับ

ชิบหายแล้ว!

ไปหาหมอเร็ว!!

นั่นมันงูพิษ..

เหมือนโลกหมุนคว้าง...

งูพิษ!!

กระชากโทรศัพท์ที่ห้อยลูกสาว(จิเอล)ข้างกายออกจากการเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์

โทรหาแม่..อย่างเร่งด้วย

เสียงหนึ่งดังขึ้นมา...เสียงของผู้หญิงที่หลายคนคงคุ้นเคย..

คุณมียอดเงินคงเหลือไม่ถึง 20 บาทสามารถใช้บริการแอ๊บปี๊จายดี๊ให้ยืมได้เพียง บลา ๆ

อื่ม....กว่ามันจะให้กุโทรได้ แสรด!!

แม่รับรีบกรองเสียงนิ่ง ๆ เหมือนเดิมกลับไป

"ม๊า...หนูโดนอะไรไม่รู้กัด"

...

....

.....

รถฮอนด้าสีเงินวิ่งปราดด้วยความเร็วมันผ่าไฟแดงไปแล้วหลายแยก

แต่เอวัง....รถติด...

อีกด้านหนึ่งอิอุ้ยยังคงต้องรอ...

รู้สึก ร้อน...ความร้อนที่แปลกประหลาด(ไม่ต้องจิ้นเป็นฉากเรทเลยนะยะ)

ลามมาถึงอก....ข้างซ้าย

" ~kiss kiss for~..."

เสียงเพลงประจำมือถือของอิอุ้ยดังขึ้น คว้ามันขึ้นมารับ

"อุ้ยปลุกยายให้มาดูให้ก่อนเร็ว"

ร่างในชุดเสื้อฟ้าเกงขาสั้นจึงเดินดุ่ม ๆ ขนาดที่มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ส่วนอีกข้างนั้นดึงแขนเสื้อเสื้อกันหนาวที่ผูกไว้เหนือขาข้างขวา

ยายของเธอเดินออกมาดู...บ่นกล่าวหน้าตากังวล

"กุบอกเมิงแล้วดึก  ๆอย่าออกไป"

อิอุ้ยได้แต่นั่งเงียบ

"แล้วนี่กุก้ไม่รู้เรื่องด้วย"

ยายของเธอจึงได้แต่เพียงนั่งข้าง ๆ

ความร้อนรุนแรงทำเอาเวียนหัว...มันมาจากอกข้างซ้าย

ตาเริ่มลาย...อยากจะสลบ

แต่....ถ้าสลบขึ้นมาแล้วตายเลยล่ะ...

การ์ตูน TK ที่ยังไม่เสร็จ อนิเมพ่อบ้านภาค 2

ป๋าเรย์โฟรแห่ง Vassa ภาคอนิเม

ไหนจะฟิคที่อ่านค้างดองไว้

แล้ว....

...พ่อแม่อีกล่ะ....อิลุกเวงคนนี้ยังไม่ได้เลี้ยงดูท่านเลย...

เฝ้าอธิฐาน...

ขอพร....ที่แปลกไป

...ลูกไม่ค่อยได้ขออะไรให้ตัวเอง...

แต่วันนี้...ลูกขอ...ช่วยลูกทีเถอะ

..ฉันยังไม่อยากตาย...

(เรื่องจริงนะเออ)

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งปลายสายบอกให้ไปรอที่หน้าบ้านผู้ใหญ่

(รถที่ไม่ใช่มอฯเข้าไม่ถึงจ่ะ เข้าได้สุดอยู่ที่หน้าบ้านผู้ใหญ่บ้านเท่านั้นเอง)

เดินไป...รอ

จากยืน...มือที่เริ่มสั่นต้องเปลี่ยนเป็นนั่ง...

ได้ยินเสียงรถเข้ามา...

มาแล้ว!!

..แต่ทว่า..

มันไม่ใช่รถพ่อตรูนี่หว่ามันรถผู้ใหญ่บ้าน!! (=[]=)

รอต่อไป...

ใจเริ่มกังวล...ไม่ใช่ว่ารีบจนเกิดอุบัติเหตุหรอกนะ

...นี่จะตายห่านยกบ้านเลยเรอะ!!..

..เลยต้องนั่ง..อธิฐานต่อไปอยู่ในใจ..

เสียงรถที่เร่งเครื่องมาวกกลับรถอย่างรวดเร็ว

มาถึงแล้วแฮะ..

เดินเข้ารถที่แม่นั่งรอ พ่อเดินออกไป

..ทำไรหว่า..

"รอแป๊ปนะป๊าเขาไปเอาใบสะเหลดพังพอนอยู่"

เขาเปิดประตูด้านที่แม่ของสาวผู้โชคร้ายนั่งอยู่แล้วส่งใบอะไรสักอย่างให้

แล้วกลับเข้ามาประจำตำแหน่งก่อนจะรีบออกรถ

...

....

1...ไฟแดง...ที่ผ่าไปด้วยความเร็ว

2...ไฟแดงที่ปาดหลบแบไม่แตะเบลค..

อื่ม...ตรู..จะถึงโรงบาลไหมนะ...

กว่าจะมาถึงที่โรงพยาบาล

ห้องฉุกเฉิน ที่มีคนไข้นอนรออยู่ก่อนแล้วประมาณไม่เกิน 5 คน

1 คนที่จำได้แม่นยำอาการ โคม่า...อีกหนึ่งนอนรอด้วยความหน่าย

อิอุ้ย...นอนลงบนเตียง...มีพยาบาลเข้ามาถามอาการแล้วก็...

..จากไป...

วนแบบนี้..อยุ่เกือบ 3 รอบ

ไม่มีแม้การตรวจชีพจรหรือวัดความดัน

คนที่นอนรออยู่ก่อนคนหนึ่งขาหัก(เห็นมีผ้าพันที่ขาพร้อมเฝือก)โวยลั่น

"กุนอนรอมาเกือบ 3 ชม.แล้วยังไม่ทำห่านอะไรกุเลย"

ปัก!

เสียงของที่เขาขวางปาออกมากระแทกพื้นแตกกระจาย เพื่อนคนไข้เดินมาเก็บพร้อมขอโทษ

อิอุ้ยที่อยู่ใกล้

"ไม่เป็นไรหรอกครับ...นี่ผมก็กะจะโวยแล้วเหมือนกัน" เสียงขอพ่หญิงผ฿โชคร้ายเอ่ยราบเรียบเย็บชา

"ดีพี่ย้ายไปเลย...แม(ร่)งไม่ทำห่านอะไรสักอย่าง"

แล้วเขาก็ถูกเข็นออกไป...นอกห้องเพื่อย้ายโรงพยาบาล

ส่วนตัวอิอุ้ยถูกอุ้มลอยวืด~

เสียงโวยของแม่...เสียงด่าของญาติคนไข้

ก็เข้าใจ..เหลือหมอคนเดียว..แถมต้องเข้าไปดูคนไข้โคม่า

ไม่โกรธหมอ...

แต่!! คุณคะ พยาบาลที่ยืนเดินวนไปมาเกือบ 10 ชีวิตในห้องนี้มันอะไร!!

แค่ตรวจชีพจรไรงี้คุณยังไม่ทำ!!

แสรด~!!

...

รถฮอนด้าคันเดิมแล่นต่อไป...

ภายในรถ แม่อิอุ้ยที่นั่งอยุ่ข้าง ๆ

ไมเกรนขึ้นถ้าจะอาเจียน

อาการท่าจะหนัก..

จนอิอุ้ยต้องเอ่ย

"ม๊าหายใจเข้าลึก ๆ นะไม่เป็นไรหรอก ใจเย็น ๆเดี๋ยวหมอก็ตรวจผิดคนพอดี"

...เอวัง...

เมื่อถึงโรงพยาบาลใหม่ซึ่งไกลกว่า

ที่ถูกเรียงขานว่าแพงมหาโหด!

ไปถึงมีบุรุษพยาบาลอยู่รีบเข้ามาดู

 "เป็นอะไรมาครับ"

"โดนอะไรไม่รู้กัดเอาน่ะค่ะ แถว ๆ นี้"

แล้วชี้บอกบริเวณ

"อาการล่ะ"

"ตอนแรกชา ๆ ที่ขาข้างซ้ายค่ะ"

บทสนทนาดำเนินต่อไปพยาบาลอีก 2 คนช่วยกันนำผ้าชุ่มแอลกอฮอล์ถูกบริเวณตำแหน่ง

คุณหมอที่ฟังอยู่เอ่ยถาม

"เอ๊ะ! มันคนล่ะข้างกันเลยนะแล้วแผลปวมรึร้อนตรงที่คิดว่าถูกกัดบ้างไหม"

"ไม่ค่ะ"

"แล้วตอนนี้"

"รู้สึกร้อน ๆ ตรงแถวนี้น่ะค่ะ"มือคลำไปกริเวณชายโครงด้ายซ้ายใกล้...หัวใจ

เสียงหนึ่งดังขึ้น

"หมอคะ!"

"ตรงนี้มัน...."

...

....

.....

.....

.....

.......

.........

..........

"รูขมขนนิ"

(=[]=)

...

....

.....

หมอถามต่อ...

            "งั้นเดี๋ยวหมอขอตรวจปอดหน่อยนะ"

"เอ้าหายใจลึก ๆ"

"อื่ม...ปอดปกตินินะ"

"ความดันล่ะ"

"ปกติค่ะหมอ"

"อื้ม.....เดี๋ยวนั่งรอดูอาการก่อนนะ บางทีอาจเป็นแมงป่องแต่มันก็น่าจะปอดร้อนตรงแผลก่อนแท้ ๆ"

ระหว่างนั่งรอ...หนังที่พากย์ได้ห่วย ๆก็จบหนึ่งเรื่อง

"อาการเป็นไงบ้าง"

"ร้อนตรงแถว ๆ นี้เหมือนเดิมค่ะ"จับที่ข้าง ๆ บริเวณปอดข้างซ้าย

แล้วก็รอต่อ....

"ม๊าหนูว่ากลับเถอะคงไม่เป็นไรหรอก"

"อืม...งั้นเดี๋ยวแวะกินข้าวต้มปลาตรงนั้นละกัน"

แล้วเรื่องก็จบลง

คำถาม

กูเป็นอาร๊าย!!!

เรื่องจริง..จริง  ๆนะเฟ้ย!!

ปล.ไม่เสียเงินสักบาท แปลกมะ 555+ 

/โดดลงหลุมสีม่วงแล้วจากไป~

edit @ 7 Nov 2009 17:17:14 by jin_davil[ST]