อัพครั้งนี้ไม่แฟะรูปขอบ่นอย่างเดียวเพรียว ๆ

ระบายอารมณ์

อิอุ้ยคนนี้วาดรูปให้พวกเมิงตอนหาเสียงเลือกคณะสีจำได้ไหม?

เพราะพวกเมิงขอให้กุช่วยวาดจำได้ไหม?

กุช่วยวาด ตอนนั้นพวกเมิงก็โอเคกะกุดี

พอเมิงได้รับตำแหน่งความซวยของกุก็มาเยือน

กุ...ต้องออกแบบโลโก้ให้พวกเมิง

ก่อนหน้านี้จำได้ไหม ฉาก...กุนั่งลงสีแมร่งทีเดียว 2 มือ

กุไม่ได้เมพ...แต่คนช่วยกุมันน้อย

โลโก้ มุงบอกจะช่วยกุ

กุรู้สุดท้ายต่อให้กุทำมุงก็คงมาช่วยกุได้ไม่มาก

กุรู้พวกเมิงก็งานเยอะ

ตอนนี้ กุออกแบบให้พวกเมิงเสร็จแล้ว

กุให้มุงดูไปแล้วนี่...

กุลงสีในคอม

ถึงเมิงจะบอกว่าให้วาดมือแล้วเอาไปเป็นแบบจ้างให้คนอื่นวาดให้

แต่กุเลือกที่จะลงคอมเพราะกุกลัวไม่ทัน กุทำเผื่อเอาไว้ให้เผื่อพวกเมิงจะเอาให้โรงงานพิมพ์

 แม้กุจะรู้ว่าต้องนั่งทำแมร่งตั้งแต่ บ่ายกว่า ๆ

ถึง 3-4 ทุ่ม

แล้วต้องมานั่งทำต่อวันอื่นอีกตอนดึก ๆ เพื่อให้งานมันเสร็จ

ตอนกุทำเมิงรู้ไหม

กุลบทำใหม่ ลบทำใหม่กี่รอบกัน

กุกังวลเดี๋ยวมันไม่สวย

ตอนกุทำไฟตกไม่ได้เซฟกุก็ต้องทำใหม่

ฟาวเวอร์กุเสียต้องเอาไปซ่อม

เลิกเรียนกุต้องไปแบกกลับมา เมิงรู้ไหมแมร่งหนักกี่โล

 

เมิงรู้ไหมว่ากุนั่งลงสีอิรู้ห่านนั่นจนปวดตา

เมิงรู้ไหมกุนอนตี 2-3

 

ตอนแรกที่กุร่างแบบวาดเกือบเสร็จ

กุถามเมิงใช่ไหมว่าจะเอาแบบไหน

เมิงไม่บอกกุ

บอกแต่ตามใจกุ

พอกุทำเสร็จ

เมิงไม่เอากัน

กุช่วยงานพวกเมิง

เพราะกุชอบช่วนคนอื่น

กุละเอียดอ่อนกว่าที่พวกเมิงเห็น

ใช่...กุขี้บ่น

เออ...กุพูดมาก

แต่กุละเอียดอ่อนบางเรื่องที่พวกเมิงมองข้าม

อย่าง...แบ่งขนม

ถ้ากุแบ่งแล้วรู้สึกว่าไม่เท่ากัน

กุ..จะให้ส่วนที่เยอะกว่ากับพวกเมิง

...มันน่าเศร้าที่กุโกรธยากเหี้ยนๆ...

..มันเป็นความจริงที่กุหายโกรธง่ายเหี้ยนๆ...

กุ...น้อยใจเป็น...กุเสียใจนะ

...ที่ทำกับกุแบบนี้...

...พวกเมิงเหมือนเอาหนังสือเล่มหนามาตีแสกหน้ากุ...

ตอนกุถามว่าตกลงโลโก้เป็นไงบ้าง..

แล้วเมิงบอกว่า ไม่ได้เอาตามที่กุวาดแล้วให้พี่(ที่ถูกจ้างจากม.ไรสักม.)ออกแบบใหม่ให้แทน

...กุยิ้มแล้วหัวเราะ...

แต่ในใจกุแทบจะร้องไห้

กุเหนื่อยนะ....กุน้อยใจนะ

กุจะกัดฟัน...พยายามใจแข็ง

งานห่านไรที่พวกเมิงจะให้กุช่วย....

กุ...จะกัดฟันไม่ช้วยเมิง...

...กุใจอ่อนง่าย..

...แต่ครั้งนี้...กุเจ็บ...จริง ๆนะ