หวัดดีเค่อะ(/โค้ง)

ข้าเจ้า อินังอุ้ย หญิงสาวที่โลกลืมนั่นเอง โฮะๆ(มันภูมิใจ!) ตอนแรกตั้งใจจะอัพตั้งแต่วันที่ 21 แล้วเค่อะ

แต่ว่า....

...

..

.

(เฮ้ย!พอได้แล้ว!!)

แต่...อ่านนิยาย(แน่นอนว่า วาย)เพลินไปหน่อยเค่อะ ฮุฮุ

เมื่อวันที่ 19 ธันวาที่ผ่านมานี้ อินังอุ้ยได้มีโอกาส(โดดเรียน)ไปทำธุระกะป๊าและม๊าของข้าเจ้าที่บ้านเกิดเมืองนอง

โฮก!! มันเปลี่ยนไปเค่อะ(ถ่ายรูปไว้แต่มิทราบว่าอยู่ในโทรศัพท์เครื่องไหน*บ้านขายโทรศัพท์)

ผับเกิดใหม่ราวกับดอกเห็ดที่ผุดขึ้นมาหลังฝนตกยังไงยังงั้น มี 3 ที่ที่เกิดขึ้นใหม่1 ใน 2 นั้นคนเยอะมากเค่อะ

(ข้าเจ้ามิได้เข้าไปแต่ป๊าของข้าเจ้าขับรถผ่าน โดยมีน้าคอยบรรยาย)

ไอ้ผับที่คน เยอะ ๆ นั่นอ่ะ น้าบอกว่าน้อง ๆ นู๋ ๆ โคโยตี้(ที่แสน...)ทั้งหลายเต้นกันสุดยอดมากมาย

มีเสาให้รูด(เฮ้ย!)โดย นู๋ ๆ น้อง ๆโคโยตี้ เอาติ๊กเกอร์รูปผีเสื้อ ดอกไม้ ดาว บลา ๆ

แปะบนหัว-ตี๊ด- แล้วเต้นกันแบบสุดทรีนส์ โหะ ๆ

เอาแหละเข้าเรื่องกันดีกว่า ถึงเพื่อนคนหนึ่ง(และอาจจะอีกหลาย ๆ คน)

แน่นอนว่าเมื่อข้าเจ้าได้มีโอกาสกับไปบ้านเกิดเมืองนองทั้งทีก็ต้องแวะเยี่ยมเยือนเด็กในสังกัดซะหน่อย

ตอนไปเป็นช่วงเที่ยง ๆ พอดีแดดกำลังแรงได้ที่เลยทีเดียว ในโรงเรียนก็โล่ง ๆ ไม่มีไรมากมาย

เป็นโรงเรียนขนาดเล็กที่ไม่มีไรเลยจริง ๆ ให้ดิ้นตาย

(คิดแล้วสงสารเพื่อนที่เรียนอยู่มันไม่ได้เรื่องเล้ยโรงเรียนบ้านี่)

ไปถึงก็เจอ อินังโน่ หรือฉายาไอ้หัวโต มาเปิดฉากต้อนรับอย่างอบอุ่นด้วยคำว่า 'หวัดดีพยูน'

เลือดขึ้นหน้าอยู่ กทม. เรียบร้อยมาแสนนานเสแสร้งมาก็มาก พอกลับมาเยี่ยมเยือนโรงเรียนเก่า

ทำเอามาดคุณหนูผู้ดีหายไปเลยทีเดียว วิ่งไล่เตะแม่งไม่คิดหน้าคิดหลัง

ผู้คนในโรงเรียนมองกันมากมายด้วยสายตาประมาณว่า 'อินังนี่ใคร'

ส่วนคนที่รู้จักอินังอุ้ยอยู่แล้วก็ทักทายกันตามภาษาคนคุ้นเคย(เตะ ตบ ด่า)ตามมารยาท

วันนั้นข้าเจ้าใส่เสื้อสีชมพูเปลี่ยนลุคจากฝ่าเท้าเป็นหลังเท้าเลยทีเดียวทำเอาคนหมุ่มากทักไปตา ๆ กัน

ทักทายคนแถวนั้นอยู่สักพักเหล่าเพื่อนเก่าก็ทะยอยกันลงมา ในจำนวนนั้นมีคนหนึ่งที่มันวิ่งหน้าตาตื่นหัวเกือบทิ่มตกบันไดวิ่งลงมาเมื่อเจอข้าเจ้าคุณเธอก็ทำหน้าเหมือนเห็นว่าอิอุ้ยมี 2 หัวงั้นอ่ะ

ก่อนจะวิ่งลงมากอดกันกลม โอย! คิดถึงคุยเล่น บลา ๆ ๆไปได้

สักพักพ่อก็มารับไปกินข้าวทำธุระเสร็จก็มาปล่อยทิ้งไว้ที่โรงเรียนตามเดิม

รอเลิกเรียนข้าเจ้ากะคุณเธอที่วิ่งหัวเกือบทิ่มตกบันไดก็กลับบ้านด้วยกัน

คุณธอที่ว่ามีชื่อว่า บุ๋ม ข้าเจ้าไปเที่ยวบ้านบุ๋มต่อหลังเลิกเรียนเล่นคอม คุยเล่น เปิดเว็บอ่านโดวาย

(บุ๋มเป็นทายาทที่อินังอุ้ยส่งเชื้อสายพันธุ์ y ไปให้เค่อะ)

..เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วเสมอ และแล้วพ่อของข้าเจ้าก็มารับ บุ๋มให้ของขวัญวันเกิด(ที่เลยมานานโคตร)ให้กะอินังอุ้ย และส่งม้วนกระดาษอันหนึ่งให้เจ้าตัวบอกว่าไว้ค่อยอ่านในรถนะ เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากลากันอีกครั้งพวกเราร่ำลากัน ในใจข้าเจ้าคิดและร่ำร้องว่าต้องไม่ร้องไห้ แต่ตรงขอบตามันร้อนผะผ่าวน้ำตาคลอจนแทบล้นออกมา มันอดไม่ได้ที่จะกอดไอ้บุ๋มไว้แน่ ๆ หลายคนคงสงสัยแล้วอ่ะดิว่าข้าเจ้าเป็นไรกะนังบุ๋ม

เปล่า อิอุ้ยกะบุ๋มไม่ใช่ เลสรึยูริแต่อย่างไร รับประกันได้ว่าอิอุ้ยชอบมองผู้ชาย(หน้าหวาน)

แล้วทำตาเคลิ้ม(คิดถึงวาย)ไปเรื่อย ซึ่งอิบุ๋มก็เช่นกัน

(เข้าเรื่องต่อ)ตอนนั้นคิดว่าไม่ร้องไห้แน่นอน แต่ความเข้มแข็งมันดูเหมือนจะสั่นคลออยู่เสมอเมื่อเดินหันหลังให้บุ๋มเตรียมขึ้นรถมันอดไม่ได้ที่จะร้องอยู่เงียบ ๆ ตอนนั่งอยู่ในรถก็ได้แต่ร้องไห้เงียบ ๆ และเปิดอ่านไอ้ม้วนกระดาษนั่น อ่านไปได้ 2-3 บรรทัดก็ต้องหยุดมันอ่านต่อไม่ไหว(มันมืด) พอถึงบ้านน้าก็เปิดอ่านดู

มีประโยคหนึ่งที่ทำเอาเราร้องไห้(อีกรอบและหลาย ๆรอบ)มีเนื้อความประมาณว่า

'...อุ้ยถึงกุจะมีเพื่อนหลายคนแต่มุงเป็นคนแรงที่ทำให้กุร้องไห้ตอนต้องจากกันได้มากขนาดนี้ กุขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน...'

การไปเยือนเมืองจันทร์ครั้งนี้มันได้อะไรหลาย ๆอย่างเลยทีเดียว คงเปรียบได้กับ นกที่ถูกขังไว้ในกรงที่บินไม่ได้ไปไหนไม่ได้ ไร้เพื่อนที่เป็นเพื่อนได้จริง ๆ มันเหมือนกับได้ไปเติมพลังได้รู้ว่าไม่เป็นไร เพื่อนเรายังมีต้องทนได้ ต่อให้ต้องเสแสร้อีกนานแค่ไหนก็ต้องทนให้ได้ บุ๋มเองเป็นคนที่พึ่งไรไม่ได้เลย บ้า ๆ บอ ๆ เอ๋อ ซื่อบื่อ แต่ที่บุ๋มมีแล้วไม่เหมือนกับคนที่เราอยู่ร่วมด้วยตอนนี้คือ 'ความจริงใจ' ไม่ได้เสแสร้แกล้งทำ ไม่ได้เป็นเพื่อนกันเพื่อนผลประโยชน์ แต่เป็นเพื่อนที่ไม่ได้หวังอะไร อยู่ด้วยคุยด้วยแบบหนุก ๆ

ร่วมกันแก้ 0 แก้ ร. ด้วยกันมา(น่าปลื้มมาก~!) 

บุ๋ม...ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันและทุกคนที่เป็นเพื่ออุ้ยที่นั่นที่ไม่ลืมกัน

สัญญาว่าจะไม่ลืมมิตรภาพดี ๆ นี่ไปตลอดกาล....

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ต่อด้วยเรื่อง x'mas เค่อะ ช่างหน้าเศร้าที่นังอุ้ยไปได้ไปร่วมคอสวันที่ 22 แต่ก็เข้าใจว่าพ่อกแม่หยุดงานบ่อยเด๋วเสียสมดุลทางการค้า และไอ้การค้าที่ว่านั้นมันก็ได้เงินมาให้ครอบครับและอินังอุ้ยทั้งนั่น จึงช่วยไม่ได้ที่อดไป

   เอ้า!!แปะรูป

merry x'mas จ้าทุกคน ฮุฮุ และสวัสดีไปใหม่ล่วงหน้าเลย ขอให้มีความสุขกันตลอดไปเน้อ ฮิ้ว ๆ !!

สวยไม่สวยยังไงติชมได้เน้อ

edit @ 23 Dec 2007 17:43:16 by jin_davil

edit @ 25 Dec 2007 12:18:47 by jin_davil

edit @ 22 Jul 2008 20:28:03 by jin_davil[ST]

Comment

Comment:

Tweet

ภาพน่ารักจังเลย ไว้วาดมาให้STบ้างนะจ๊ะ
อิอิ
เมอร์รี่คริสมาสย้อนหลังจริงๆค่ะ
...สวัสดีปีใหม่ด้วยซะเลยน้อ^^

#3 By sebin on 2008-01-05 08:19

Merry Christmas ค่า cry
งานเจเทรนวันที่ 22 ตอนแรกว่าจะได้ สุดท้ายก็ไม่ได้ไป
(คิดๆแล้วเสียดายอยากดูAcid )

#2 By - on 2007-12-25 12:37

ขอบใจเน้อที่เขียนเรื่องของข้าพเจ้าลงไปด้วย (ถึงบ้างครั้งจะหลอกด่ากุไปบ้างก้อเหอะ)ก้อถ้ามีโอกาสจะลองขึ้นไปหาที่เมืองกรุงเน้อห้ามลืมกุล่ะ ปล.ถ้าลืมกุคงรุ้นะว่าจะเป็นยังไง จากเพื่อนที่รักแกมากมาย

#1 By fufu (125.27.107.192) on 2007-12-23 19:06